Op 19 juni vond LovingDay 2025 plaats op de Erasmus Universiteit Rotterdam, in samenwerking met prof. Dr. Peter Scholten, hoogleraar Governance of Migration and Diversity. De activiteit was opengesteld voor deelnemers aan LovingDay en studenten van de EUR en bestond uit een dubbel programma, met eerst LovingDay, gevolgd door een vraaggesprek van studenten met de Nationaal Coördinator Racismebestrijding.

Om te beginnen was er een lunch waarop alle deelnemers elkaar konden ontmoeten en in gesprek gaan in een informele sfeer. Om 13.00u opende de bijeenkomst met een inleiding over de achtergronden van Loving Day door Merlijn Karssen van LovingDay.NL.

Daarna was het woord aan auteur en Volkskrantcolumnist Harriët Duurvoort. Harriët vertelde het verhaal van haar moeder, een kind van gemengde herkomst geboren aan hat begin van de 20e eeuw en bijna onmiddellijk na de geboorte afgestaan voor adoptie. De baby Eva werd geadopteerd door een wit echtpaar uit Scheveningen. Harriët tekende haar levensverhaal op in de roman ‘De dochter. Herinneringen aan anders zijn’. Op deze Loving Day las ze voor uit het boek en toonde vele familiefoto’s van de kleine, donkere Eva in het vooroorlogse Nederland. Het publiek had veel vragen bij de foto’s en de verhalen en er ontstond een levendige interactie over opgroeien als persoon van gemengde herkomst vroeger en nu, ervaringen van racisme en uitsluiting, de zoektocht naar identiteit en ook manieren om om te gaan met uitsluiting en eenzaamheid omdat je ‘anders’ bent.

Volgende op het programma was een workshop door dr. Ellen-Rose Kambel, eveneens van gemengde afkomst, over meertaligheid in diverse gezinnen. Dr. Kambel is directeur van de Rutu Foundation voor intercultureel meertalig onderwijs. De these van Kambel is dat wanneer er geen aandacht of inspanning gestoken wordt in het behouden en levend houden er van, mensen de rijkdom aan talen die eigen is aan diverse gezinnen kwijtraken. Kambel geeft het voorbeeld van haar eigen stamboom met wortels in Suriname, Nederlands Indië en Nederland. Haar (over)grootouders spraken vele verschillende talen. Onder invloed van migratie, gemengde huwelijken, onderwijs en de dominantie van Nederlands in de koloniale samenleving en in Nederland zelf, zijn hun kleinkinderen de kennis en beheersing van die verschillende talen verloren. Dat is een evolutie die heel herkenbaar is voor de aanwezigen die al dan niet zelf deel uitmaken van een gemengde familie. Sommigen verloren zelf de taal van hun (groot)ouders, anderen zien gebeuren dat hun kind met een buitenlandse ouder niet de thuistaal van die ouder meekrijgt. Kambel pleit ervoor de diversiteit in thuistalen te waarderen en te bevorderen. In het onderwijs zou daar ook meer aandacht voor moeten zijn en zou niet alles op alles moeten worden gezet om Nederlands aan te leren ten koste van thuis gesproken talen. Schoolkinderen die bijvoorbeeld de gelegenheid hebben om ook te (leren) lezen in de taal van hun (groot)ouders, ontlenen daar trots en een gevoel van eigenwaarde aan. De lezing van dr. Kambel was zeer ontroerend en er was bij de deelnemers duidelijk grote behoefte aan informatie en ervaringsuitwisseling over dit thema, waardoor er uiteindelijk tijd te kort was om iedereen die wilde bijdragen aan het woord te laten.

Leontine Vreeke, een derde spreekster van gemengde afkomst en zelf – net als Duurvoort _ inwoner van Rotterdam – speelt een kort fragment uit haar voorstelling ‘Van Dichtbij in 2 culturen’. Ze speelt het fragment als haar alter ego Julia, dochter van een zwarte moeder en een witte vader die opgroeit in Zeeland in de jaren ’80 en ’90. Daarna vertelt ze over waarom en hoe haar voorstelling tot stand is gekomen en over haar eigen voorgeschiedenis. Ook Vreeke heeft het over anders zijn, zelf in je eigen gezin, over bevraagd worden op je identiteit en in zekere zin ook loyaliteit. Over opgroeien en je weg vinden in verschillende werelden binnen je eigen lijf, familie, sociale omgeving. Wederom een zeer herkenbaar verhaal voor de aanwezigen.

In het laatste gesprek wordt weer de link gelegd met de academische setting waarin deze Loving Day plaatsvindt. In een panelgesprek met professor Scholten, dr. Leen Sterckx en Leontine Vreeke bespreken we de zin en uitdagingen van onderzoek naar gemengde herkomst en gemengde identiteit. Ook bespreken we het opvoeden en opgroeien van kinderen van gemengde herkomst. Alle panelleden zijn naast onderzoeker ook ‘ervaringsdeskundige’: zelf van gemengde herkomst (Vreeke) of ouder van kinderen van gemengde herkomst (Scholten en Sterckx). In dit panelgesprek worden inzichten uit de drie lezingen van vanmiddag gekoppeld aan inzichten uit het werk en de eigen ervaringen van de drie panelleden. Ook nu is er weer ruimte voor interactie met de zaal.

Na een korte pauze met gelegenheid om weer informeel met elkaar verder door te praten, arriveert de Nationaal Coördinator Racismebestrijding voor het tweede deel van het programma.

Nog een viering van Loving Day
Dit jaar vierden we Loving Day twee keer. Ook op 12 juni werd er in Bibliotheek Eemhuis in Amersfoort van 19.00 tot 21.30 uur Loving Day gevierd. Etchica Voorn, bekend van haar boek Dubbelbloed, vertelde haar persoonlijke verhaal. Met haar krachtige stem – gevormd tussen zwart en wit, tussen hier en daar – deelde ze haar verhaal over identiteit, liefde, afkomst en het vinden van je plek.